Αναγνώστες

Στην περίπτωση που κάποιος από τους συνδέσμους που προτείνονται στο ιστολόγιο δεν είναι ενεργός ή είναι εσφαλμένος, μπορείτε να με ενημερώνετε είτε μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος είτε μέσω σχολίου. Ευχαριστώ.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΕΚΤΥΠΩΣΗΣ ΥΛΙΚΟΥ

Στον σύνδεσμο που ακολουθεί θα βρείτε τις οδηγίες εκτύπωσης του υλικού του ιστολογίου.
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/p/blog-page_18.html

ΟΔΗΓΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ

Για να αναζητήσετε θεματικές ενότητες, δείτε πρώτα στο πλάι του ιστολογίου, στο μενού ΕΤΙΚΕΤΕΣ. Διαλέξτε το θέμα που σας ενδιαφέρει. Κλικάρετε δύο φορές και στην οθόνη που θα εμφανιστεί, δείτε όλες τις σχετικές αναρτήσεις. Σε κάθε σελίδα μπορείτε να δείτε μέχρι 10 αναρτήσεις για το κάθε θέμα. Για να μπορέσετε να δείτε και τις υπόλοιπες αναρτήσεις για το θέμα που σας ενδιαφέρει, επιλέξτε Παλαιότερες Αναρτήσεις.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΘΕΜΑΤΩΝ (ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ)

Φόρτωση...

Σχετικά με την αναδημοσίευση:

Αγαπητοί συνάδελφοι και γονείς, όλο το υλικό που έχει το όνομά μου και την υπογραφή του ιστολογίου "Δραστηριότητες, παιδαγωγικό και εποπτικό υλικό για το Νηπιαγωγείο & το Δημοτικό" είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ και προς ελεύθερη προσωπική χρήση για όλους. Ωστόσο απαγορεύεται η εμπορική του εκμετάλλευση, δηλαδή να χρησιμοποιηθεί υλικό που έχω φτιάξει εγώ για να κερδοσκοπήσει κάποιος είτε μέσω του υλικού αυτού καθεαυτού, είτε μέσω διαφημίσεων (το κείμενο το δανείστηκα από τη συνάδελφο Ιωάννα Χατζίκου).

Επίσης, παρακαλώ όποιον θέλει να κάνει αναφορά στο περιεχόμενο των αναρτήσεων, να αναρτήσει τον ΣΥΝΔΕΣΜΟ από τη γραμμή URL της κάθε ανάρτησης και ΟΧΙ ΑΥΤΟΥΣΙΟ το περιεχόμενο της ανάρτησης ΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ. Ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ - ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ - ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30 Οκτ 2016

"Ένα σκουλήκι την ημέρα": φύλλα εργασίας για τη διδακτική αξιοποίηση του παραμυθιού

Σε συνέχεια προηγούμενης ανάρτησης, ακολουθούν φύλλα εργασίας για το παραμύθι της Sarah Yang "Ένα σκουληκάκι την ημέρα" (δείτε το βίντεο και τη μετάφραση του παραμυθιού εδώ).

Για την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, βρείτε ΕΔΩ τις υπόλοιπες αναρτήσεις.

"An earthworm a day....ένα σκουλήκι την ημέρα"
(φύλλα εργασίας και αναδιήγησης του παραμυθιού)








"Ένα σκουληκάκι την ημέρα...": διδακτική αξιοποίηση ενός βίντεο για την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης

Για την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης (31 Οκτωβρίου), προτείνεται στη συνέχεια ένα εξαιρετικό παραμύθι της Sarah Yang, που μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο που ακολουθεί σε μορφή βίντεο. Επειδή το βίντεο δεν έχει ενεργοποιημένη τη λειτουργία "transcript", σας παραθέτω στη συνέχεια τη μετάφραση. Τα παιδιά μπορούν να παρακολουθούν το βίντεο χωρίς ήχο και ο/η εκπαιδευτικός να διαβάζει το παραμύθι.



Εναλλακτικά, μπορεί πρώτα να διαβαστεί το παραμύθι και στη συνέχεια να προβληθεί το βίντεο.




Επειδή έχω παρατηρήσει (χωρίς να καταλαβαίνω τον λόγο) πως όταν προτείνω ένα βίντεο μέσω της σελίδας, ύστερα από λίγο "κατεβαίνει", σας παρακαλώ, αν συμβεί κάτι τέτοιο ενημερώστε με, για να το ανεβάσω στο κανάλι youtube του δικού μου λογαριασμού (το έχω ήδη αποθηκευμένο σε μορφή αρχείου mp4).

Για την παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης βρείτε τις υπόλοιπες 16 αναρτήσεις του ιστολογίου στον σύνδεσμο:
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/search/label/%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%99%CE%95%CE%A5%CE%A3%CE%97-%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%99%CE%A3%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91


Βρείτε φύλλα εργασίας και υποστηρικτικό υλικό για τη διδακτική αξιοποίηση του παραμυθιού στον σύνδεσμο:



Το παραμύθι της Sarah Yang μεταφρασμένο:
Την άνοιξη που τα λουλούδια ανθίζουν, τρεις μικροί τυφλοπόντικες έφυγαν από το σπίτι της μητέρας τους για να ζήσουν μόνοι τους για πρώτη φορά.
-Θυμηθείτε να κάνετε οικονομία ένα σκουλήκι την ημέρα, φώναξε η μαμά τυφλοποντικίνα και τους αποχαιρέτησε.
-Εντάξει, είπε ο μικρότερος τυφλοπόντικας.
-Με τίποτα!, είπε ο μεγαλύτερος και δυνατότερος τυφλοπόντικας. Έχω αρκετή δύναμη και μπορώ να μαζεύω σκουλήκια για όλο τον χρόνο, δεν χρειάζεται να κάνω οικονομία!, καυχήθηκε.
-Ο μεσαίος τυφλοπόντικας δε σχολίασε τίποτα, επειδή σκεφτόταν πόσο νόστιμα θα ήταν τα σκουλήκια που επρόκειτο να φάει...
Αφήνοντας την ημέρα τους πίσω, οι τρεις τυφλοπόντικες διέσχισαν μια πεδιάδα λουλουδιών μέχρι που βρήκαν ένα σημείο με μαλακό χώμα στο γρασίδι.
-Ας κάνουμε αυτό το μέρος το καινούριο μας σπίτι!, είπε ο μεγαλύτερος. Οι άλλοι δύο συμφώνησαν και άρχισαν να σκάβουν το χώμα με τις πατούσες τους. Ο μικρότερος, που ήταν και ο πιο αδύναμος, έσκαψε μια μικρή τρύπα κοντά στην επιφάνεια, ο μεσαίος έσκαψε μια βαθύτερη και μεγαλύτερη, ενώ ο μεγαλύτερος τυφλοπόντικας, ο πιο δυνατός, έσκαψε την πιο βαθιά τρύπα και έφτιαξε εκεί το σπίτι του. Το λαγούμι τους ήταν το μεγαλύτερο από τα τρία.
Το καλοκαίρι, οι τρεις τυφλοπόντικες έσκαβαν το χώμα ψάχνοντας και πιάνοντας σκουλήκια. Ο μεγαλύτερος είχε πολλή δύναμη και πάντα έπιανε τα περισσότερα, έτρωγε κάθε σκουλήκι που έβρισκε, για να γίνει μεγαλύτερος και δυνατότερος. Ο μεσαίος τυφλοπόντικας δεν ήταν τόσο δυνατός, οπότε έπιανε λιγότερα σκουλήκια, αλλά έτρωγε κάθε σκουλήκι που έπιανε, επειδή λάτρευε τη γεύση τους. Ο μικρότερος τυφλοπόντικας ήταν ο πιο αδύναμος και έπιανε τα λιγότερα σκουλήκια, αλλά "αποταμίευε" ένα σκουλήκι την ημέρα και θυμόταν πάντα τα λόγια της μαμάς τυφλοποντικίνας.
Το φθινόπωρο άρχισαν να πέφτουν τα φύλλα και ο μεγάλος τυφλοπόντικα είχε μεγαλώσει ακόμα περισσότερο και είχε γίνει πιο δυνατός. Έκανε λοιπόν το σπίτι του μεγαλύτερο, χρησιμοποιώντας τη δύναμή του, ο μεσαίος είχε ακόμα το ίδιο μέγεθος, μόνο που η κοιλιά του είχε φουσκώσει επειδή έτρωγε όσα σκουλήκια μπορούσε να πιάσει. Ο μικρός τυφλοπόντικας, ωστόσο, δεν είχε μεγαλώσει σχεδόν καθόλου και έτρωγε μόνο ένα σκουλήκι την ημέρα, αποταμιεύοντας όλα τα υπόλοιπα.
Για αυτό το λόγο δεν είχε πολλή δύναμη να σκάψει, για να μεγαλώσει το σπιτάκι του. Ο μεγαλύτερος αδερφός του γελούσε μαζί του και τον κορόιδευε για το μικρό του λαγούμι.
-Το τούνελ σου είναι τόσο μικρό! 
-Κοίτα το σπίτι το δικό μου, είναι πολύ μεγαλύτερο από το δικό σου!, γέλασε και ο μεσαίος μαζί του. 
-Εγώ τρώω τα καλύτερα σκουλήκια, ενώ εσύ μοιάζεις σαν να μην έχει φάει τίποτα.
Ο μικρός δεν είπε τίποτα και συνέχισε να κάνει οικονομία στα σκουλήκια του. Αγαπούσε πολύ τη μητέρα του και ήθελε να ακολουθεί πάντα τις συμβουλές της. 
Πέρασε ο καιρός και έφτασε ο χειμώνας. Ο μικρός τυφλοπόντικας ήταν έτοιμος να κοιμηθεί στο μικρό ζεστό λαγούμι του, όταν άκουσε ένα χτύπημα στην πόρτα του. Ήταν ο μεσαίος τυφλοπόντικας και έκλαιγε:
-Δεν υπάρχουν καθόλου σκουλήκια εκεί έξω! Μακάρι να μην είχα φάει κάθε σκουλήκι που έβρισκα, κλαψούρισε.
Ο μικρός κοίταξε το μεγάλο στομάχι του μεσαίου αδερφού του και τον αγκάλιασε.
-Μην ανησυχείς! Θα μοιραστώ τα σκουλήκια μου μαζί σου. 
Ο μεσαίος τυφλοπόντικας ένιωσε συγκίνηση.
-Σ'ευχαριστώ, μικρέ. Μου έσωσες τη ζωή. Ξάπλωσαν μετά μαζί στο μικρό λαγούμι του και κοιμήθηκαν, αφού ήξεραν ότι έχουν αρκετά σκουλήκια για να περάσουν όλο τον χειμώνα.
Όμως, ξαφνικά άκουσαν ένα ακόμα χτύπημα στην πόρτα. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός τους και έκλαιγε και εκείνος. 
-Δεν υπάρχει κανένα σκουλήκι να πιάσω. Η δύναμή μου μού είναι άχρηστη αν δεν μπορώ να μαζέψω πια σκουλήκια!
Ο μικρός τον πλησίασε και τον αγκάλιασε.
-Μην ανησυχείς! Έχω αποταμιεύσει αρκετά σκουλήκια και θα τα μοιραστώ μαζί σου.
Ο μεγαλύτερος τυφλοπόντικας ένιωσε ανακούφιση.
-Σ'ευχαριστώ πολύ, μικρούλη. Μου έσωσες τη ζωή! Μα πώς κατάφερες και αποταμίευσες τόσα σκουλήκια;
Ο μικρός τυφλοπόντικας οδήγησε κατόπιν τα αδέρφια του στο τούνελ που αποθήκευε τα σκουλήκια του. 
-Έσκαψα 4 τρύπες, για να αποθηκεύω τις οικονομίες μου. Στην πρώτη τρύπα κρατώ τα σκουλήκια που μπορώ να φάω οποιαδήποτε στιγμή θέλω. Η δεύτερη τρύπα είναι για να εξοικονομώ ένα σκουλήκι κάθε μέρα για μένα, η τρίτη τρύπα είναι για να εξοικονομώ ένα σκουλήκι κάθε μέρα για τον μεσαίο μου αδερφό και η τέταρτη τρύπα είναι για να εξοικονομώ ένα σκουλήκι κάθε μέρα για τον μεγάλο μου αδερφό.
-Οπότε κάθε φορά που έπιανες ένα σκουλήκι το έβαζες σε μία από αυτές τις τρύπες;, ρώτησε ο μεγαλύτερος τυφλοπόντικας γεμάτος έκπληξη.
-Ναι, εξοικονομώντας οπωσδήποτε ένα σκουλήκι κάθε μέρα για όλους μας, πριν φάω.... Έτσι κράτησα αρκετά σκουλήκια για τον χειμώνα, εξήγησε ο μικρός.
-Λυπόμαστε πάρα πολύ που σε κοροϊδεύαμε, είπαν και οι δύο μαζί. Την επόμενη φορά θα κάνουμε και εμείς οικονομία, αποταμιεύοντας ένα σκουλήκι κάθε μέρα.
Ο μικρός γέλασε και έδωσε σε όλους από ένα νόστιμο σκουλήκι για δείπνο. Απόλαυσαν και οι τρεις μαζί έναν χαλαρωτικό και ξεκούραστο χειμώνα.





6 Αυγ 2016

"La storia di Guizzino": ένα παραμύθι για τη δύναμη της φιλίας και της συνεργασίας

Η συνάδελφος Χαρά κοινοποίησε πρόσφατα ένα υπέροχο ιταλικό παραμύθι με τίτλο "Guizzino". 
Ακολουθεί η μετάφραση του παραμυθιού και χρήσιμες συνδέσεις σχετικά με το παραμύθι:



http://share.dschola.it/2circolobra/Risorse%20didattiche%20di%20base/Comprensione%20del%20testo/Guizzino2.pdf


https://www.youtube.com/watch?v=rMnTMcOj1b8
(βίντεο με το παραμύθι)

https://www.youtube.com/watch?v=wXF3iaVfepM 
(ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον βίντεο)

http://ottavocircolomodena.gov.it/wp-content/uploads/2016/01/GUIZZINOPROGETTO-INTERSEZIONE.pdf

http://www.icfusinato.gov.it/attachments/article/84/SIAMO%20TUTTI%20UGUALI%20SIAMO%20TUTTI%20DIVERSI.pdf
(αρχείο pdf με το κείμενο του παραμυθιού και με συνοδευτικό φωτογραφικό υλικό)

http://slideplayer.it/slide/979703/

https://allascuolarodari.wordpress.com/2011/12/01/la-storia-di-guizzino/
(πρόταση ομαδικής κατασκευής)

https://www.youtube.com/watch?v=rjTxFZSB9sA (εξαιρετικό βίντεο animation με την ιστορία του Γκουιτσίνο)

http://catemaestra.blogspot.gr/2015/09/guizzino.html
(πρόταση κατασκευής)




Η ιστορία του Γκουιτσίνο






1 Ιουλ 2016

Υδρολογικός κύκλος και το ταξίδι του Σταγονούλη μέχρι το σπίτι μας: πίνακες αναφοράς και φύλλα εργασίας

Με αφορμή το βίντεο του Σταγονούλη (της ΕΥΔΑΠ) που μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:
προτείνονται πίνακες αναφοράς με υποστηρικτικό εποπτικό υλικό  και φύλλα εργασίας.

Οι υπόλοιπες 34 αναρτήσεις για το Νερό βρίσκονται ΕΔΩ.



Χάρτης με τη διαδρομή του νερού μέχρι το σπίτι μας: από τους  ταμιευτήρες, στο υδραγωγείο, στη Μονάδα Επεξεργασίας και στο σπίτι... και από εκεί στην Αποχέτευση και πάλι πίσω...



Λειτουργία Μονάδας Επεξεργασίας Νερού



Πίνακες αναφοράς για την εξοικονόμηση νερού:

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ
Πίνακες αναφοράς




Συμπληρωματικές καρτέλες αναφοράς (για το ταξίδι του νερού από τον ταμιευτήρα & το υδραγωγείο μέχρι τη βρύση και για τα στάδια βιολογικού καθαρισμού του νερού)






Συνοδευτικά φύλλα εργασίας









20 Ιουν 2016

Μια πολύ πεινασμένη κάμπια: μια παρουσίαση με αφορμή το βιβλίο του Eric Carle

Ακολουθεί η παρουσίαση της συναδέλφου Μαριάννας από την Κύπρο για την πολύ πεινασμένη κάμπια του Eric Carle. 
Μαριάννα μου, σ'ευχαριστώ πολύ.



Μπορείτε να τη βρείτε και να την κατεβάσετε από τους συνδέσμους που ακολουθούν.

1.
https://www.scribd.com/doc/316248098/%CE%9C%CE%B5-%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BC%CE%AE-%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF-%CE%9C%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D-%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CE%BA%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1
(στο scribd)
2.
https://drive.google.com/folderview?id=0B18Wv_dZdQZ5WVE3NDJOVVk0dGc&usp=sharing
(στο google drive)

Βρείτε άλλη μία σχετική ανάρτηση του ιστολογίου (αφιέρωμα στον Eric Carle) στον σύνδεσμο:
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/2013/05/blog-post_14.html

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΗ ΚΑΜΠΙΑ 
ΤΟΥ ERIC CARLE

14 Μαρ 2016

"Ειρήνη": η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα - διδακτική αξιοποίηση ενός βίντεο

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού (21 Μαρτίου), μπορούμε να αξιοποιήσουμε το εξαιρετικό βίντεο για την Ειρήνη, ενός παιδιού πρόσφυγα, για να μιλήσουμε για τη σημασία αναγνώρισης της διαφορετικότητας.

Για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού ΕΔΩ βρίσκονται οι υπόλοιπες αναρτήσεις και ΕΔΩ οι σχετικές με τη Διαφορετικότητα.

https://www.youtube.com/watch?v=WQJhuAfVTqo




https://www.unhcr.gr/ekpaideysi/ekpaideytiko-yliko/eirini.html
(επιπλέον εκπαιδευτικό υλικό σε μορφή αρχείου word)


Καρτέλες για αναδιήγηση της ιστορίας της Ειρήνης 
(βάζω τα μέρη, από τα οποία πέρασε στη σωστή σειρά): χωριό, Πετροφάγοι, μεταξωτές ουρές, μουντζουρωμένα κοράκια, πλούσια πόλη, φτωχή παραγκούπολη, οικογένεια Καλόκαρδου.




Τα συναισθήματα (και αισθήματα) της Ειρήνης: οι καρτέλες με τις ενδεικτικές εκφράσεις προσώπου και τη στάση του σώματος καθώς και οι κάρτες αναφοράς μπορούν να αξιοποιηθούν σε μια συζήτηση για τα βασικά συναισθήματα της Ειρήνης και πώς αυτά αλλάζουν στη διάρκεια της ιστορίας.



Συνοδευτικές κάρτες αναφοράς 
για τα μέρη που πέρασε η Ειρήνη (μπορούν να αξιοποιηθούν για αντιστοιχίσεις εικόνας με λέξη αλλά και ομαδοποιήσεις (σε ποιο μέρος συνάντησε ποιον) κ.ο.κ.


ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΑ ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 
(με αφορμή την παρακολούθηση του βίντεο)




Δραστηριότητες παραγωγής προφορικού λόγου: οι καρτέλες μπορούν να εκτυπωθούν και σε μεγαλύτερη διάσταση και τα παιδιά να εκφράζουν τις σκέψεις τους σχετικά με τη γνώμη του κάθε ήρωα και πώς αυτή μπορεί να αλλάξει;
Τι θα έλεγε ο κ. Καλόκαρδος σε κάθε έναν από τους κατοίκους των πόλεων, από τις οποίες πέρασε η Ειρήνη; Τι θα έλεγε στους Πετροφάγους;
 Τι θα έλεγε στους κατοίκους της παραγκούπολης;
 Τι θα έλεγε στους κατοίκους του χωριού; κ.ο.κ.


7 Φεβ 2016

"Η μυγδαλιά και το φεγγάρι": διδακτική αξιοποίηση του παραμυθιού

Αξιοποιώντας τα δύο βίντεο στους συνδέσμους που ακολουθούν για το εξαιρετικό παραμύθι της Δήμητρας Ψυχογυιού "Η μυγδαλιά και το φεγγάρι", προτείνεται ακολούθως εποπτικό υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την οργάνωση κουκλοθεατρικής παράστασης στο νηπιαγωγείο ή την αναδιήγηση της ιστορίας από τα παιδιά. Οι εικόνες πλαστικοποιούνται, κόβονται και κολλιούνται σε ξυλάκια ή μεγάλα γλωσσοπίεστρα.

Οι υπόλοιπες αναρτήσεις για τη θεματική ενότητα ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ βρίσκονται στον σύνδεσμο:
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/search/label/%CE%91%CE%9C%CE%A5%CE%93%CE%94%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%91

Βίντεο για το παραμύθι:



Το κείμενο του παραμυθιού έχει ως εξής (όπως αποτυπώνεται στο δεύτερο βίντεο):
Μια φορά και έναν καιρό σε μια χώρα μακρινή, εκεί που ο ήλιος έχει ανθρώπινη φωνή και ο άνεμος συνομιλεί με τα δέντρα και τα βουνά, φύτρωσε μια μυγδαλιά. Κάθε φορά που η άνοιξη επέστρεφε από το μακρινό της ταξίδι, η μυγδαλιά ήταν εκεί για να την προϋπαντήσει. Όλον τον χειμώνα τα κλαδιά της ικέτευαν κάθε πρωί το δειλινό, σαν γυμνά χέρια, για μια μεγάλη αγκαλιά κι όλα τα πουλιά που είχαν απομείνει πίσω μαλώνανε ποιο θα πρωτοκαθίσει πάνω τους. Ήταν μια υπέροχη εικόνα! Πράγματι η αγκαλιά της μυγδαλιάς ήταν τόσο ζεστή και μεγάλη, που όλους τους χωρούσε. Ακόμα και τον γέρο-κορυδαλλό που ενώ συνήθιζε να φτιάχνει τη φωλιά του στο χώμα, πάντα έβρισκε παρηγοριά στα κλαδιά της. Οι κότσυφες πρώτοι και καλύτεροι της τραγουδούσαν και τα σπουργίτια δανείζονταν καμιά φορά λίγο από το χρώμα της, όταν το πολύ κρύο χλώμιαζε τα φτερά τους.
Και τα παιδιά της Πούλιας, τα πιο μικρά αστεράκια, όταν το έσκαγαν από τον ουρανό, στη μυγδαλιά ξεχνιόντουσαν φωτίζοντας με τα φαναράκια τους τις νύχτες. Μια νύχτα του χειμώνα, διαφορετική από όλες τις άλλες, το φεγγάρι κάνοντας την καθημερινή του βόλτα, είδε τη μυγδαλιά. Κοντοστάθηκε. Χαμήλωσε και της ψιθύρισε τα μυστικά του. "Κουράστηκα", είπε λυπημένο. "Κάθε μέρα το ίδιο ταξίδι, κάθε νύχτα ακούω τον πόνο των ερωτευμένων, δείχνω τον δρόμο στους μοναχικούς διαβάτες και φτιάχνω μονοπάτια στη θάλασσα για τους ναυτικούς. Νιώθω να με κοιτούν εκατομμύρια μάτια, θέλω επιτέλους να βρω μια γωνιά να κρυφτώ, να ησυχάσω για λίγο".
Η μυγδαλιά άνοιξε τότε διάπλατα την αγκαλιά της και έκρυψε το φεγγάρι. "Εδώ μπορείς να μείνεις για πάντα", αποκρίθηκε.
Και το φεγγάρι αφέθηκε στα χέρια της και αποκοιμήθηκε. Είδε τα πιο όμορφα όνειρα εκείνη τη νύχτα. Ο άνεμος παρατήρησε πως ήταν πιο μεγάλο και φωτεινό από κάθε άλλη φορά. Η μυγδαλιά αγάπησε πολύ το φεγγάρι. Το έσφιξε τρυφερά και απαλά από φόβο μην το πληγώσει. Τα πουλιά τότε μαζεύτηκαν γύρω τους και τραγούδησαν ένα υπέροχο νανούρισμα. Έμοιαζε σαν να είχαν κατέβει άγγελοι από τον ουρανό και η νύχτα ήταν τόσο γλυκιά. Όλη η πλάση γαλήνεψε και αφέθηκε στο τραγούδι των πουλιών. Σαν χάραξε, το φεγγάρι ετοιμάστηκε για την επιστροφή του στον ουρανό.
-Πού πας; ρώτησε θλιμμένη η μυγδαλιά.
-Έχω τόσες υποχρεώσεις. Όλοι από μένα περιμένουν. Δες! Ο ήλιος δεν βγαίνει αν δεν φύγω και τα αστέρια νύσταξαν και θέλουν να κοιμηθούν.
-Μείνε, γιατί σ'αγαπώ.
-Πρέπει να φύγω. Δεν μπορείς να έρθεις μαζί μου;
-Μα εγώ είμαι ένα δέντρο, είπε η μυγδαλιά. Τα δέντρα δεν ταξιδεύουν ποτέ. Μόνο με τη σκέψη τους αγγίζουν τον ουρανό.
Το φεγγάρι τότε πλησίασε και έδωσε ένα τρυφερό φιλί στη μυγδαλιά και χαμηλώνοντας το βλέμμα είπε "σ'αγαπώ".
-Αντίο, αγαπημένε μου, είπε η μυγδαλιά και έγειρε τον κορμό της τόσο πολύ που ακούμπησε στη γη. Τόσο μεγάλη ήταν η λύπη της.
Τα πουλιά απόρησαν και έκαναν συμβούλιο για να βρουν έναν τρόπο να γλυκάνουν την καρδιά της.
-Εγώ, είπε ο κότσυφας, θα της τραγουδήσω το πιο ωραίο μου τραγούδι.
-Κι εμείς θα τρυπώσουμε στην αγκαλιά της να της σκουπίζουμε τα δάκρυα, είπαν τα αστέρια.
-Εγώ λέω να πάω να φέρω πίσω το φεγγάρι, είπε ο αετός που πετάει πολύ ψηλά.
-Ησυχία, είπε η κουκουβάγια, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα τώρα. Έχω μια ιδέα. Πρέπει όμως να περιμένουμε να ξημερώσει.
Τα πουλιά πέταξαν και κάθισαν στα γυμνά κλαδιά της μυγδαλιάς. Κανένα δεν κοιμήθηκε. Είχαν μεγάλη αγωνία και κρυφή χαρά. Προσπαθούσαν να μείνουν σιωπηλά όλη νύχτα, περιμένοντας τον ήλιο να φανεί. Το σχέδιο της κουκουβάγιας ήταν καταπληκτικό, αλλά έπρεπε να το κρατήσουν μυστικό.
Ένα μόνο αστέρι, το πιο μικρό, δεν μπορούσε να τη βλέπει έτσι λυπημένη και τρύπωσε στην αγκαλιά της. Πήρε τη φλογέρα του και της σιγοψιθύρισε ένα τραγούδι.
"...ταξίδι θα σε πάω μακριά.
εκεί που αγαπάς.
Μην κλαις και μη λυπάσαι πια,
θ'ανθίσεις, θα γελάς..."
Μα η μυγδαλιά έκλαιγε απαρηγόρητη. Κανένα τραγούδι δεν μπορούσε να την παρηγορήσει. Ούτε ο άνεμος με τα χάδια του κατάφερε να της γλυκάνει την καρδιά. Σαν απόκαμαν τα δάκρυα, αποκοιμήθηκε. Κι ήταν άραγε στο όνειρό της ή στα αλήθεια, πως τα πουλιά την πήραν στα φτερά τους, τη σήκωσαν ψηλά και την ταξίδεψαν ως τα παλάτια του φεγγαριού. Κι εκείνη άνθισε και χάρισε σε όλα τα πουλιά από ένα ανθάκι της. Κι ο άνεμος πήρε όσα μπουμπούκια ήθελε και τα σκόρπισε σε όλες τις πολιτείες και στα χωριά. Και οι στέγες μπουμπούκιασαν και οι δρόμοι βάφτηκαν στα λευκά. Και στα μαλλιά των κοριτσιών, στο πέτο των γερόντων και στους ώμους των ποιητών φύτρωσαν άνθη της μυγδαλιάς. Τις μέρες τις έπαιρνε ο άνεμος.
Κι ο χειμώνας έφτανε στο τέλος του. Μάζευε τα άσπρα του σεντόνια για να δώσει τη θέση του στην άνοιξη. Κάποια πουλιά που άρχισαν να επιστρέφουν από το μακρινό τους ταξίδι, βρίσκονταν μπροστά σε μία έκπληξη. Η μυγδαλιά είχε ανθίσει! Ήταν το μοναδικό δέντρο με άνθη στολισμένο κι ήταν τόσο όμορφη που όλα έτρεξαν να τη γλυκοφιλήσουν και να τις διηγηθούν όλα όσα είχαν δει στις ζεστές χώρες. Από τότε η μυγδαλιά ανθίζει μες στο χειμώνα. Αν ποτέ το βράδυ σηκώσετε τα μάτια ψηλά κατά τον ουρανό και δείτε το φεγγάρι να κοκκινίζει, είναι ίσως γιατί εκείνη την ώρα η μυγδαλιά του χαρίζει τα φιλιά της και το στολίζει με τα άνθη της.


ΕΠΟΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ








ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Google Ranking

ΟNLINE USERS

ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ